بازدید امروز => 40
باردید دیروز => 38
بازدید هفته => 84
بازدید ماه => 79
بازدید سال => 2152
بازدید کل => 49675
کل مطالب => 238
کل نظرات => 232
بیشترین بازدید => 9979
تاریخ بیشترین بازدید : 1395/3/18
امکانات وب
تبلیغات
1- درحال کامل کردن نسخته انگلیسی وبلاگ 2- در حال آماده کردن امکان تبلیغ در وبلاگ 3- در حال آماده کردن صفحه ی اصلی 4- فعلآ همه صفحات اجتماعی وبلاگ بسته است (( در این زمینه منتظر اطلاع رسانی بیشتر باشید . )) 5- در حال کامل کردن یک نوشته ویژه برای تیر ماه
نشان دانشگاه تهران را از طرح یکی از سفالینههای نقش برجستهی تیسفون اقتباس کردهاند که میگویند اصل کاشی با نزدیک به ١٥٠٠ سال دیرینگی (:قدمت) ، در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری میشود ، لوحی که ظاهرا نمونهای دیگر از آن به موزه پرگامون برلین سپرده شده است . در بخش ایران باستان موزهی پرگامون در پایتخت آلمان که یکی از غنیترین و ارزشمندترین موزههای جهان به شمار میآید ، الواح و آثاری از ایران به نمایش گذاشته شده است که شاید لوح سفالین ساسانی کوچکترین آنها باشد . این موزه که سالانه بیش از یک میلیون نفر بازدیدکننده دارد ، ردهی پنجم موزههای باارزش اروپا را به خود ویژه کرده است . لوح نقش برجسته ساسانی که در این موزه به نمایش گذاشته شده است ، در دورهی خود نشانی خانوادگی بهشمارمیرفت . که تصویر آن در مُهرهای ساسانی نیز به چشم میخورد . این اثر مربعشکل که ابعاد آن 39.5 سانتیمتر است ، از تیسفون (( شهری که در دوره اشکانیان و ساسانیان ، پایتخت و مرکز مهم سیاسی و اقتصادی ایران باستان بوده و اکنون در حوزهی عراق قرار گرفته )) به دست آمده و در پایان سدهی ششم میلادی یا آغاز سدهی هفتم میلادی ساخته شده است . در پلاکی که از تیسفون بدست آمده و دکتر محسن مقدم ، استاد درگذشتهي(:فقيد) دانشکدهی هنرهای زیبا ، آن را برای نشان دانشگاه تهران پیشنهاد و مرتضا ممیز طراحی کرد ، واژهای به خط پهلوی در میان دو بال قرار گرفته که به گونهی «افزوت» (امرود) به معنای فراوانی و افزونی و نیز به گونهی «ایلان» (ایران) و نیز بهگونهی «او» برای واژه اورمزد به معنای اهورامزدا و یا صرفا اسم هرمزه و هرمز خوانده شده است . در نشان طراحی شده برای دانشگاه تهران نیز نام این دانشگاه به جای آن واژهی پهلوی ، با نگارشی شبیه این خط، بین دو بالِ نقش برجسته نشسته است . پلاک کشف شده از تیسفون ، نمونهای از لوحی است که با تزیینات مشابه در کاخ ساسانی دامغان یافت شده است . در الواح و مُهرهای ساسانی ، بالهایی که میتواند متعلق به عقاب باشد بخشی از تزیین نشانها و مُهرهای آن دوره به حساب میآید . این بالها در پایان دوره ساسانی روی تاجها نیز حک میشد . در شاهنامه فردوسی نیز این تاجها با عنوان «تاجهای دوپر» یاد شده است .